De eetbare stadstuin anno 2013

Ben jij benieuwd waarom wij wel blij zijn met een stevige regenbui? Dan lees je hier hoe onze stadstuin stilaan vorm krijgt.

Plattegrond Tuin

Bij de aanleg van onze tuin kozen we bewust voor een eetbare tuin. De opmerkelijkste bewoner van deze tuin is de rabarber. Dit is de enige overlever van de bouwgrond zoals hij was voor wij zijn gestart met onze bouw. En kreeg het stukje rechts onder de kippen.

De volledige tuin is aan de straatkant voorzien van een ligusterhaag sinds april 2012 die het voortreffelijk doet! (De krulletjes op het plan)

Blijkbaar heeft een eetbare tuin ook het voordeel dat hij vlindervriendelijk is volgens de test van Natuurpunt. Om het voor de vlinders nog aangenamer te maken hebben we twee stukken gras dat we laten groeien: voortuintje links onderaan (behalve een paadje naar de straat tussen de stippenlijn) en een strook aan de garage (tussen de stippenlijn). Nu maar hopen dat er mooi “onkruid” te voorschijn komt.
Je ziet ook dat aan de voordeur een klein bloementuintje is voorzien. De eerste zaaiing zorgde voor veel pracht en een kleur. Helaas was het dit voorjaar een flink stuk minder. Volgend jaar toch maar opnieuw voor kleur zorgen. Mogelijk ook met bloembollen.

De voorbije hittegolf hebben we gemerkt dat we een slimme beslissing hebben genomen om ook wat bomen te voorzien aan de zuidkant (linker kant plan). Uiteraard eetbare. Appel, pruim, kers. Maar helaas zijn ze nog niet groot genoeg om voldoende schaduw te voorzien in de zomermaanden. Kan ook moeilijk als je er nog maar 3 kersen van kan plukken. De enige uitzondering is de boom op de berg waarvan we hoopten dat die al wel snel voor schaduw zou zorgen. Helaas heeft deze zeer veel last van de droogte. Wij hopen alvast dat we de arme stakker nog kunnen redden en er niet volledig brandhout van moeten maken.

Rechts op het plan zie je de fruitstruiken. Zij hebben al in beperkte mate gezorgd dat we konden snoepen van kruisbes en witte bes. De braambessen en druiven zijn in volle ontwikkeling. Helaas zien we nog geen kiwibessen maar mogelijk staan het mannetje en het vrouwtje wat te ver uit elkaar of vonden de bijtjes de weg nog niet.

Ons kruidenpallet (letterlijk) heeft blijkbaar ook enkele voorkeuren. Zo kunnen we de rucola bijna niet bijhouden en doet de munt stevig aan wildgroei. En helaas hoorden we te laat dat het zaaien van postelein een lekker maar op termijn geen slim idee is (wildgroei postelein).

De resultaten in beeld:

Eén gedachte over “De eetbare stadstuin anno 2013”

Geef een reactie